من پی رد نگاه شهدا می گردم

ای امت آخر! مگر تا کجا می توان در محاق غفلت و کوری فرو شد که خورشید را نشناخت (شهیدآوینی)

تا کجا سکوت کنیم؟ تا کجا بشینیم و بگیم هموطن ما هستن دوستان ما هستن؟ به رئیس جمهور توهین می کنن؟ خوب معصوم که نیست هر کس یه تفکری داره.

به آقامون به رهبرمون توهین می کنن؟آقا گفته سکوت کنید آقا گفته......... بخاطر حرف اقا حرفی نزدیم. داغون شدیم و به خاطر اینکه تفرقه نشه تا جایی که شد سکوت کردیم.البته اجازه هم نمیدادیم که به اقامون بی حرمتی کنن اما جوری رفتار کردیم که تشنج ایجاد نشه.

ولی تا کجا سکوت کنیم؟ تا کجا حرف نزنیم؟تاکجا این نامرد مردمان رو تحمل کنیم؟ عکس امام مارو پاره می کنن؟ به رهبرمون بی حرمتی می کنن؟ مردم ما رو می کشن و امروز وقاحت رو به کمال میرسونن و زمانی که همه عزادار امام هستن و برای شهادت امام و یارانش عزاداری می کنن این قوم از خدا بی خبر بیان و پایکوبی کنن ؟ بیان و به مقدسات ما توهین کنن؟ علیه امام و پیامبر ما شعار بدن؟

بی غیرتیم، نامردیم اگر بیش از این سکوت کنیم............

نه! این در مرام ما نیست که اقامون این همه غریب بمونه این همه دلش خون بشه!

نمیذاریم که بیشتر از این به تمام مقدسات توهین کنید.

به مقدساتی که هزار و چهار صد ساله هرروز ارزشش برای ما بیشتر شده.

نه نمی ذاریم که حرمت عاشورای حسین ع را بشکنید.

هنوز خون امام و شهدا تو رگ های ما جریان داره و به عشق اونا و پاسداری از خون شهداست که نفس می کشیم

ماییم و تیغ و حلقوم عدو.......................

غبار غفلت  بر همه چیز فرو می نشیند و آیینه های طلعت نور کور می شوند و رفته رفته یاد خورشید نیز از خاطره ها می رود، و نه عجب اگر در دیار کوران بوزینگان را انسان بینگارند...( شهید آوینی)

ای دل ! تو چه می کنی؟ می مانی یا میروی؟ داد از آن اختیار که تو را از حسین جدا کند! این چه اختیاری است که برای روی آوردن بدان باید پشت به اراده ی حق نهاد؟

ای دل! نیک بنگرتا قلاده ی دنیا را بر گردنشان ببینی و سررشته ی قلاده را که در دست شیطان است.

آنان می انگارند که این راه را به اختیار خویش می روند ، غافل که شیطان اصحاب دنیا را با همان غرایزی که در نفس خویش دارند می فریبد.